Facebook link

Zespół kościelno-klasztorny ojców franciszkanów-reformatów z kościołem Stygmatów świętego Franciszka z Asyżu Wieliczka - Obiekt - VisitMalopolska

Powrót

Zespół kościelno-klasztorny ojców franciszkanów-reformatów z kościołem Stygmatów świętego Franciszka z Asyżu Wieliczka

Zespół kościelno-klasztorny ojców franciszkanów-reformatów z kościołem Stygmatów świętego Franciszka z Asyżu Wieliczka

Zabudowania klasztorne i kościół po prawej.
Brata Alojzego Kosiby 31, 32-020 Wieliczka Region turystyczny: Pogórza
tel. +48 122781866
tel. +48 122880617
tel. +48 510987109
Kościół, ufundowany w pierwszej połowie XVII wieku przez Zygmunta III Wazę z dochodów kopalni soli, był pierwszą murowaną świątynią reformacką w Polsce i stał się wzorem do budowania nowych kościołów małopolskiej prowincji reformatów. Kościół jest sanktuarium Matki Boskiej Łaskawej Księżnej Wieliczki i ośrodkiem kultu związanego z klasztorem brata Alojzego Kosiby.

Barokowy kościół dla zakonu, sprowadzonego do miasta w 1623 roku, zbudowano w 1626 roku. W latach 1650–1655 żupnik Sebastian Koszucki ufundował murowany klasztor na planie czworoboku z wewnętrznym wirydarzem, który z kościołem spłonął w 1718 roku i został odbudowany w 1721 roku.

W czasie I wojny światowej klasztor znacznie zniszczono, w 1915 roku urządzono w nim magazyn wojsk rosyjskich, spadło też na niego kilka pocisków armatnich. Później zajęła go armia austriacka. Po wojnie, w latach 1927–1928 dobudowano dwupiętrowy budynek nowicjatu, dziś siedziba liceum, nadbudowano trzy skrzydła i zbudowano nowe skrzydło zachodnie, według projektu Michała Guzikowskiego.

To kościół jednonawowy z wnękami na ołtarze, kryty sklepieniem kolebkowym z lunetami. Wyposażenie wnętrza z połowy XVIII wieku jest dziełem zakonników, stolarzy i snycerzy. Drewniane ołtarze pochodzą z XVIII wieku, w ołtarzu głównym zachował się cenny, drewniany krucyfiks z XVIII wieku i figury świętych. Są tu też obrazy Michał Stachowicz z XVIII wieku i nowsze pędzla miejscowego malarza Stefana Chmiela. Polichromie w 1928 roku wykonał Jan Bukowski. W 1939 roku przesunięto ołtarz i wzniesiono chór projektu Tadeusza Maćkowiaka.

Czcią wiernych cieszy się obraz Matki Bożej Łaskawej, zwanej Księżną Wielicką lub Łaskawą Panią z Wieliczki, który na początku znajdował się w kapliczce świętego Antoniego z Padwy, patrona górników, stojącej na zboczu wzgórza przy drodze z Wieliczki do Krakowa. Według przekazu przywieźli go kupcy z Włoch lub Bałkanów i wymienili z górnikami za sól. Obraz przeniesiono do kościoła zaraz po jego wybudowaniu. Wizerunek, namalowany na kamiennej płycie z piaskowca w drugiej połowie XVI wieku przez nieznanego artystę szkoły włoskiej, od początku przyozdabiano wotami. W 1657 roku, w czasie najazdu wojsk Rakoczego odarto go z ozdób, zniszczony w 1678 roku namalowano prawie od nowa, przemalowano w latach 1878 i 1933. W 1726 roku nowe sukienki zastąpiły wcześniejsze, rzeźbione w drewnie i złocone. Pod koniec XVIII wieku złote i srebrne wota przetopiono w kosztowną ramę, w której obraz pozostaje do dziś. W 1878 roku zrobiono srebrną sukienkę, odnowiono ołtarz, obraz na zasuwie w 1809 roku namalował Michał Stachowicz. W latach 1933 i 1945 obraz konserwowano, a w 1995 roku koronowano.

W ogrodzie klasztornym w 2000 roku zbudowano kopię kaplicy Porcjunkuli, którą w XIII wieku święty Franciszek z Asyżu otrzymał od benedyktynów.