Facebook link

Wieża obronna Oświęcim - Obiekt - VisitMalopolska

Powrót

Wieża obronna Oświęcim

Wieża obronna Oświęcim

Wieża obronna stojąca na wysokim brzegu rzeki.
Zamkowa 1, 32-600 Oświęcim Region turystyczny: Oświęcim i okolice
tel. +48 338424427
Strażniczo-obrona wieża, dająca również schronienie mieszkańcom, jest najstarszą budowlą na wzgórzu zamkowym. Jej budowę rozpoczęto po 1241 roku, w ramach odbudowy grodu spalonego przez Tatarów. Wzniesienie wieży było przełomem w przekształcaniu drewniano-ziemnego grodu w zespół warowny. Od 2010 roku w wieży działa muzeum.

Gotycką wieżę wzniesiono na początku XIV wieku. W XV wieku powiązano ją z murem obronnym. W czasie pożaru zamku w 1503 roku ocalała tylko wieża. W latach 1512–1513 nadbudowano ją i nakryto dachem gontowym, w elewacji umieszczono kamienny, ostrołukowy portal, zachowany do dziś, z gankiem na kamiennych kroksztynach. W XVII wieku mury otynkowano, zlikwidowano ganek straży i założono kopułę krytą gontem. Wieża utraciła funkcje obronne, ale pozostało w niej więzienie. Pod koniec XVIII wieku zaniedbana popadała w ruinę, co przyspieszyły katastrofalne powodzie w latach 1805–1813. W XIX wieku nie miała dachu, w 1904 roku przeprowadzono remont zabezpieczający ją przed niszczeniem. W latach 30. XX wieku wybudowano nowe skrzydło łączące wieżę z zamkiem, co zdestabilizowało podłoże i spowodowało uszkodzenie murów wieży. W 1986 roku nakryto ją nowym, czterospadowym dachem. W 1999 roku wyburzono przylegającą część zamku. Na początku XX wieku przeprowadzono konserwację murów.

Najpierw wzniesiono cokół z kamiennych ciosów do wysokości 1,7 metra nad fundamentami, prace przerwano, a po wznowieniu wysoką wieżę zbudowano już z cegły na planie kwadratu o boku 10,5 metra. Jej ściany u podstawy mają grubość około 4 metrów, a pierwotne wejście znajdowało się na wysokości 10 metrów nad dziedzińcem i prowadziły do niego zewnętrzne, drewniane schody. Wewnątrz był loch więzienny. Wieża miała dwie lub trzy kondygnacje połączone wewnętrznymi schodami. Dach kryty gontem, zwieńczony dwiema miedzianymi kulami z czasem zmieniono na namiotowy. Wejście z poziomu dziedzińca wykuto w XIX wieku.