Facebook link

Kościół świętej Marii Magdaleny i świętego Mikołaja Dziekanowice - Obiekt - VisitMalopolska

Powrót

Kościół świętej Marii Magdaleny i świętego Mikołaja Dziekanowice

Kościół świętej Marii Magdaleny i świętego Mikołaja Dziekanowice

Niski kościół z kamienia, w większości pomalowany na biało z dachem krytym brązową dachówką.
Dziekanowice 7, 32-410 Dobczyce Region turystyczny: Pogórza
tel. +48 122711314
To jedna z najcenniejszych i najstarszych świątyń w Małopolsce, która powstało prawdopodobnie w latach 1150–1190. Ale ze względu na styl romański w jakim zbudowano prezbiterium, mogła ona powstać nawet na przełomie XI i XII wiekiem, a może wcześniej w X wieku. Parafia istniała już w 1226 roku.

Romański kościół z piaskowcowych ciosów, na których widoczne są znaki kamieniarskie, zbudowano prawdopodobnie na początku XII wieku z fundacji Kazimierza II Sprawiedliwego. Składał się z nawy zbudowanej na planie kwadratu i krytej stropem oraz małego, kwadratowego prezbiterium ze sklepieniem krzyżowym ze wspornikami i obramowanym trójlistnie półkolistym okienkiem.

W latach 1645–1649 do kościoła dobudowano szerszą nawę, w dawnej romańskiej nawie urządzono prezbiterium, a najstarsze, romańskie prezbiterium z pierwszej świątyni zmieniono na zakrystię. Nową, szkarpowaną nawę nakryto drewnianym stropem. Przebudowano drewnianą części kościoła i na dachu umieszczono sygnaturkę. W trakcie rozbudowy w 1790 roku świątynię znów wydłużono i dobudowano zakrystię. W 1914 roku wymieniono sklepienie w najstarszej części, dawnym romańskim prezbiterium, i urządzono jego wnętrze według projektu Józefa Edwarda Dutkiewicza. Na początku XX wieku dostawiono kruchtę. W świątyni zachowano romańskie okna, a w północnej ścianie prostokątną wnękę trójkątnie sklepioną. Po wybudowaniu nowego kościoła, stary niszczał. W 2001 roku wyremontowano elewację części romańskiej, a w 2007 roku dach, wieżę i wokół kościoła walący się mur z XI i XII wieku oraz wymieniono posadzkę w najstarszej części.

Wewnątrz na ścianach pozostały fragmenty polichromii z XII wieku, z których większość zniszczono w czasie remontów w latach 1914 i 1926. Warto obejrzeć: rokokową ambon i barokową, marmurową chrzcielnicę z XVII wieku, dwa konfesjonały w stylu regencji, marmurowe epitafium Jana Nepomucena Przychodzkiego z 1790 roku, 14 późnobarokowych ławek oraz późnobarokowy chór wsparty na kolumnach i płytę grobową z wyrytym krzyżem. Nie zachował ołtarz główny rozebrany w czasie prac konserwatorskich, natomiast przetrwały dwa ołtarze boczne.

Część zabytków przeniesiono do nowego kościoła, zbudowanego w pobliżu. Są to: rokokowe organy z 1741 roku, rokokowy obraz świętego Mikołaja z XVIII wieku i obraz Matki Bożej Dziekanowskiej z XVII wieku, barokowy krucyfiks z XVIII wieku, późnobarokowy krzyż procesyjny, posąg Chrystusa Zmartwychwstałego i obrazy z bocznych ołtarzy.

W wolnostojącej, kwadratowej, dzwonnicy, wzniesionej w XVIII wieku z drewniana w konstrukcji słupowej na kamiennej podmurówce, wiszą trzy dzwony, najstarszy z 1765 roku. Kryje ją czterospadowy namiotowy dach gontowy. Kościół otacza starodrzew.